វិទ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ញាណេ វិទតិ វិតិតោ វិទិត្វា វិជ្ជា ការិត. វេទេតិ "ដឹង, ដឹងច្បាស់, ប្រាកដ" ភូ. ។ វេជ្ជោ បុំ. "ពេទ្យអ្នកចេះវិជ្ជា, អ្នកចេះដឹង" វិ. វិជ្ជំ ជានាតីតិ វេជ្ជោ (វិជ្ជា+ណ) ឬ វិន្ទតីតិ វេជ្ជោ (វិទ៑+ណ្យ សូចិ) ។ វេទ បុំ. មានន័យ៤យ៉ាង៖ ១/ វេទជាឈ្មោះគម្ពីរខាងសាសនាព្រាហ្មណ៍ បាលីថា តិណ្ណំ វេទានំ បារគូ ។ ឯវេទ៣នោះគឺ ឥរុវេទ យជុវេទ សាមវេទ បន្ថែម អថព្វនវេទ ទៀតត្រូវជា៤ ។ អថព្វនវេទ នេះអ្នកមានអាស្រ័យល្អមិនសិក្សារៀនទេ ព្រោះប្រកបដោយការបៀតបៀនអ្នកដទៃត្រៃវេទ មានឈ្មោះមួយបែបទៀត គឺ ឆន្ទោ មន្តោ សុតិ តាមលំដាប់គ្នា ។ ២/ ដឹងច្បាស់ បាលីថា យំ ព្រាហ្មណំ វេទតុំ អាភិជញ្ញំ អកិញ្ចនំ កាមភវេ អាសត្តំ ។ ៣/ ការរីករាយ, ត្រេកអរ បាលីថា យេ វេទជាតា វិចរន្តិ លោកេ (វិទ៑=តុដ្ឋិយំ) ៤/ ភ្លើង, ភ្លើងព្រៃ បាលីថា ជាតវេទោ-ស. ។ វិទូ វេទី បុំ. "អ្នកប្រាជ្ញ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
លាភេ វិន្ទតិ គោវិន្ទោ វិត្តិវិត្តំ "បាន, ភពប្រសព្វ" រុ. ។ វិត្តិ = អនុភវនំ = វេទនា ។ វេទិ នបុំ. វេទី វេទិកា ឥ. "តុដំកល់គ្រឿងបូជា, ហ៊ឺង, គ្រែ, ជើងម៉ា ឬ បល័្លង្ក, វេទិកា" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តុដ្ឋិយំ វិន្ទតិ វិត្តិ រិត្តំ "ត្រេកអរ, រីករាយ" រុ. ។ និព្វិន្ទតិ និព្វិន្ទន្តោ និព្វិណ្ណោ និព្វិន្ទំ ព្រោះមាននិបុព្វបទប្រែថា "នឿយណាយ, ធុញទ្រាន់, មិនរីករាយ" ។ វិត្តំ នបុំ. ទ្រព្យ, សម្បត្តិ " គ្រឿងរីករាយចិត្ត, អា. សទ្ធិធ វិត្តំ បុរិសស្ស សេដ្ឋំ "ទ្រព្យគឺសេចក្ដីជឿជារបស់ប្រសើរបំផុតរបស់បុរស ឬ សទ្ធាទុកជាទ្រព្យដ៏ប្រសើររបស់បុរសក្នុងលោកនេះ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សត្តាយំ វិជ្ជតិ សិរិជ្ជតិ "មាន, មាននៅ" ទិ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
លាភេ វេទេតិ វេទយតិ វេទនា វេទយិតំ វេទយមានោ "បាន ឬ សោយអារម្មណ៍, រង ឬ ទទួលនូវអារម្មណ៍" ចុ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ចេតនាខ្យាននិវាសេសុ វេទេតិ បដិវេទេតិ បដិវេទយតិ "ដឹង, ចុះចិត្ត, តាំងចិត្ត, ពោល, និយាយ, នៅ, អាស្រ័យនៅ" ចុ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អវយវលាភេសុ វិន្ទតិ វិន្ទតេ វិន្ទោ គោវិន្ទោ "ញែកចេញជាផ្នែកៗ, បែងភាគ, បាន, ភពប្រសព្វ" រុ. ។ អា. ឧដ្ឋាតា វិន្ទតេ ធនំ "អ្នកឧស្សាហ៍តែងបានទ្រព្យ"-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ញាណេ វិទតិ វិតិតោ វិទិត្វា វិជ្ជា ការិត. វេទេតិ "ដឹង, ដឹងច្បាស់, ប្រាកដ" ភូ. ។ វេជ្ជោ បុំ. "ពេទ្យអ្នកចេះវិជ្ជា, អ្នកចេះដឹង" វិ. វិជ្ជំ ជានាតីតិ វេជ្ជោ (វិជ្ជា+ណ) ឬ វិន្ទតីតិ វេជ្ជោ (វិទ៑+ណ្យ សូចិ) ។ វេទ បុំ. មានន័យ៤យ៉ាង៖ ១/ វេទជាឈ្មោះគម្ពីរខាងសាសនាព្រាហ្មណ៍ បាលីថា តិណ្ណំ វេទានំ បារគូ ។ ឯវេទ៣នោះគឺ ឥរុវេទ យជុវេទ សាមវេទ បន្ថែម អថព្វនវេទ ទៀតត្រូវជា៤ ។ អថព្វនវេទ នេះអ្នកមានអាស្រ័យល្អមិនសិក្សារៀនទេ ព្រោះប្រកបដោយការបៀតបៀនអ្នកដទៃត្រៃវេទ មានឈ្មោះមួយបែបទៀត គឺ ឆន្ទោ មន្តោ សុតិ តាមលំដាប់គ្នា ។ ២/ ដឹងច្បាស់ បាលីថា យំ ព្រាហ្មណំ វេទតុំ អាភិជញ្ញំ អកិញ្ចនំ កាមភវេ អាសត្តំ ។ ៣/ ការរីករាយ, ត្រេកអរ បាលីថា យេ វេទជាតា វិចរន្តិ លោកេ (វិទ៑=តុដ្ឋិយំ) ៤/ ភ្លើង, ភ្លើងព្រៃ បាលីថា ជាតវេទោ-ស. ។ វិទូ វេទី បុំ. "អ្នកប្រាជ្ញ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
លាភេ វិន្ទតិ គោវិន្ទោ វិត្តិវិត្តំ "បាន, ភពប្រសព្វ" រុ. ។ វិត្តិ = អនុភវនំ = វេទនា ។ វេទិ នបុំ. វេទី វេទិកា ឥ. "តុដំកល់គ្រឿងបូជា, ហ៊ឺង, គ្រែ, ជើងម៉ា ឬ បល័្លង្ក, វេទិកា" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តុដ្ឋិយំ វិន្ទតិ វិត្តិ រិត្តំ "ត្រេកអរ, រីករាយ" រុ. ។ និព្វិន្ទតិ និព្វិន្ទន្តោ និព្វិណ្ណោ និព្វិន្ទំ ព្រោះមាននិបុព្វបទប្រែថា "នឿយណាយ, ធុញទ្រាន់, មិនរីករាយ" ។ វិត្តំ នបុំ. ទ្រព្យ, សម្បត្តិ " គ្រឿងរីករាយចិត្ត, អា. សទ្ធិធ វិត្តំ បុរិសស្ស សេដ្ឋំ "ទ្រព្យគឺសេចក្ដីជឿជារបស់ប្រសើរបំផុតរបស់បុរស ឬ សទ្ធាទុកជាទ្រព្យដ៏ប្រសើររបស់បុរសក្នុងលោកនេះ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សត្តាយំ វិជ្ជតិ សិរិជ្ជតិ "មាន, មាននៅ" ទិ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
លាភេ វេទេតិ វេទយតិ វេទនា វេទយិតំ វេទយមានោ "បាន ឬ សោយអារម្មណ៍, រង ឬ ទទួលនូវអារម្មណ៍" ចុ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ចេតនាខ្យាននិវាសេសុ វេទេតិ បដិវេទេតិ បដិវេទយតិ "ដឹង, ចុះចិត្ត, តាំងចិត្ត, ពោល, និយាយ, នៅ, អាស្រ័យនៅ" ចុ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ញាណេ វិទតិ វិតិតោ វិទិត្វា វិជ្ជា ការិត. វេទេតិ "ដឹង, ដឹងច្បាស់, ប្រាកដ" ភូ. ។ វេជ្ជោ បុំ. "ពេទ្យអ្នកចេះវិជ្ជា, អ្នកចេះដឹង" វិ. វិជ្ជំ ជានាតីតិ វេជ្ជោ (វិជ្ជា+ណ) ឬ វិន្ទតីតិ វេជ្ជោ (វិទ៑+ណ្យ សូចិ) ។ វេទ បុំ. មានន័យ៤យ៉ាង៖ ១/ វេទជាឈ្មោះគម្ពីរខាងសាសនាព្រាហ្មណ៍ បាលីថា តិណ្ណំ វេទានំ បារគូ ។ ឯវេទ៣នោះគឺ ឥរុវេទ យជុវេទ សាមវេទ បន្ថែម អថព្វនវេទ ទៀតត្រូវជា៤ ។ អថព្វនវេទ នេះអ្នកមានអាស្រ័យល្អមិនសិក្សារៀនទេ ព្រោះប្រកបដោយការបៀតបៀនអ្នកដទៃត្រៃវេទ មានឈ្មោះមួយបែបទៀត គឺ ឆន្ទោ មន្តោ សុតិ តាមលំដាប់គ្នា ។ ២/ ដឹងច្បាស់ បាលីថា យំ ព្រាហ្មណំ វេទតុំ អាភិជញ្ញំ អកិញ្ចនំ កាមភវេ អាសត្តំ ។ ៣/ ការរីករាយ, ត្រេកអរ បាលីថា យេ វេទជាតា វិចរន្តិ លោកេ (វិទ៑=តុដ្ឋិយំ) ៤/ ភ្លើង, ភ្លើងព្រៃ បាលីថា ជាតវេទោ-ស. ។ វិទូ វេទី បុំ. "អ្នកប្រាជ្ញ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
លាភេ វិន្ទតិ គោវិន្ទោ វិត្តិវិត្តំ "បាន, ភពប្រសព្វ" រុ. ។ វិត្តិ = អនុភវនំ = វេទនា ។ វេទិ នបុំ. វេទី វេទិកា ឥ. "តុដំកល់គ្រឿងបូជា, ហ៊ឺង, គ្រែ, ជើងម៉ា ឬ បល័្លង្ក, វេទិកា" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តុដ្ឋិយំ វិន្ទតិ វិត្តិ រិត្តំ "ត្រេកអរ, រីករាយ" រុ. ។ និព្វិន្ទតិ និព្វិន្ទន្តោ និព្វិណ្ណោ និព្វិន្ទំ ព្រោះមាននិបុព្វបទប្រែថា "នឿយណាយ, ធុញទ្រាន់, មិនរីករាយ" ។ វិត្តំ នបុំ. ទ្រព្យ, សម្បត្តិ " គ្រឿងរីករាយចិត្ត, អា. សទ្ធិធ វិត្តំ បុរិសស្ស សេដ្ឋំ "ទ្រព្យគឺសេចក្ដីជឿជារបស់ប្រសើរបំផុតរបស់បុរស ឬ សទ្ធាទុកជាទ្រព្យដ៏ប្រសើររបស់បុរសក្នុងលោកនេះ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សត្តាយំ វិជ្ជតិ សិរិជ្ជតិ "មាន, មាននៅ" ទិ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
លាភេ វេទេតិ វេទយតិ វេទនា វេទយិតំ វេទយមានោ "បាន ឬ សោយអារម្មណ៍, រង ឬ ទទួលនូវអារម្មណ៍" ចុ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ញាណេ វិទតិ វិតិតោ វិទិត្វា វិជ្ជា ការិត. វេទេតិ "ដឹង, ដឹងច្បាស់, ប្រាកដ" ភូ. ។ វេជ្ជោ បុំ. "ពេទ្យអ្នកចេះវិជ្ជា, អ្នកចេះដឹង" វិ. វិជ្ជំ ជានាតីតិ វេជ្ជោ (វិជ្ជា+ណ) ឬ វិន្ទតីតិ វេជ្ជោ (វិទ៑+ណ្យ សូចិ) ។ វេទ បុំ. មានន័យ៤យ៉ាង៖ ១/ វេទជាឈ្មោះគម្ពីរខាងសាសនាព្រាហ្មណ៍ បាលីថា តិណ្ណំ វេទានំ បារគូ ។ ឯវេទ៣នោះគឺ ឥរុវេទ យជុវេទ សាមវេទ បន្ថែម អថព្វនវេទ ទៀតត្រូវជា៤ ។ អថព្វនវេទ នេះអ្នកមានអាស្រ័យល្អមិនសិក្សារៀនទេ ព្រោះប្រកបដោយការបៀតបៀនអ្នកដទៃត្រៃវេទ មានឈ្មោះមួយបែបទៀត គឺ ឆន្ទោ មន្តោ សុតិ តាមលំដាប់គ្នា ។ ២/ ដឹងច្បាស់ បាលីថា យំ ព្រាហ្មណំ វេទតុំ អាភិជញ្ញំ អកិញ្ចនំ កាមភវេ អាសត្តំ ។ ៣/ ការរីករាយ, ត្រេកអរ បាលីថា យេ វេទជាតា វិចរន្តិ លោកេ (វិទ៑=តុដ្ឋិយំ) ៤/ ភ្លើង, ភ្លើងព្រៃ បាលីថា ជាតវេទោ-ស. ។ វិទូ វេទី បុំ. "អ្នកប្រាជ្ញ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
លាភេ វិន្ទតិ គោវិន្ទោ វិត្តិវិត្តំ "បាន, ភពប្រសព្វ" រុ. ។ វិត្តិ = អនុភវនំ = វេទនា ។ វេទិ នបុំ. វេទី វេទិកា ឥ. "តុដំកល់គ្រឿងបូជា, ហ៊ឺង, គ្រែ, ជើងម៉ា ឬ បល័្លង្ក, វេទិកា" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តុដ្ឋិយំ វិន្ទតិ វិត្តិ រិត្តំ "ត្រេកអរ, រីករាយ" រុ. ។ និព្វិន្ទតិ និព្វិន្ទន្តោ និព្វិណ្ណោ និព្វិន្ទំ ព្រោះមាននិបុព្វបទប្រែថា "នឿយណាយ, ធុញទ្រាន់, មិនរីករាយ" ។ វិត្តំ នបុំ. ទ្រព្យ, សម្បត្តិ " គ្រឿងរីករាយចិត្ត, អា. សទ្ធិធ វិត្តំ បុរិសស្ស សេដ្ឋំ "ទ្រព្យគឺសេចក្ដីជឿជារបស់ប្រសើរបំផុតរបស់បុរស ឬ សទ្ធាទុកជាទ្រព្យដ៏ប្រសើររបស់បុរសក្នុងលោកនេះ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សត្តាយំ វិជ្ជតិ សិរិជ្ជតិ "មាន, មាននៅ" ទិ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ញាណេ វិទតិ វិតិតោ វិទិត្វា វិជ្ជា ការិត. វេទេតិ "ដឹង, ដឹងច្បាស់, ប្រាកដ" ភូ. ។ វេជ្ជោ បុំ. "ពេទ្យអ្នកចេះវិជ្ជា, អ្នកចេះដឹង" វិ. វិជ្ជំ ជានាតីតិ វេជ្ជោ (វិជ្ជា+ណ) ឬ វិន្ទតីតិ វេជ្ជោ (វិទ៑+ណ្យ សូចិ) ។ វេទ បុំ. មានន័យ៤យ៉ាង៖ ១/ វេទជាឈ្មោះគម្ពីរខាងសាសនាព្រាហ្មណ៍ បាលីថា តិណ្ណំ វេទានំ បារគូ ។ ឯវេទ៣នោះគឺ ឥរុវេទ យជុវេទ សាមវេទ បន្ថែម អថព្វនវេទ ទៀតត្រូវជា៤ ។ អថព្វនវេទ នេះអ្នកមានអាស្រ័យល្អមិនសិក្សារៀនទេ ព្រោះប្រកបដោយការបៀតបៀនអ្នកដទៃត្រៃវេទ មានឈ្មោះមួយបែបទៀត គឺ ឆន្ទោ មន្តោ សុតិ តាមលំដាប់គ្នា ។ ២/ ដឹងច្បាស់ បាលីថា យំ ព្រាហ្មណំ វេទតុំ អាភិជញ្ញំ អកិញ្ចនំ កាមភវេ អាសត្តំ ។ ៣/ ការរីករាយ, ត្រេកអរ បាលីថា យេ វេទជាតា វិចរន្តិ លោកេ (វិទ៑=តុដ្ឋិយំ) ៤/ ភ្លើង, ភ្លើងព្រៃ បាលីថា ជាតវេទោ-ស. ។ វិទូ វេទី បុំ. "អ្នកប្រាជ្ញ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
លាភេ វិន្ទតិ គោវិន្ទោ វិត្តិវិត្តំ "បាន, ភពប្រសព្វ" រុ. ។ វិត្តិ = អនុភវនំ = វេទនា ។ វេទិ នបុំ. វេទី វេទិកា ឥ. "តុដំកល់គ្រឿងបូជា, ហ៊ឺង, គ្រែ, ជើងម៉ា ឬ បល័្លង្ក, វេទិកា" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តុដ្ឋិយំ វិន្ទតិ វិត្តិ រិត្តំ "ត្រេកអរ, រីករាយ" រុ. ។ និព្វិន្ទតិ និព្វិន្ទន្តោ និព្វិណ្ណោ និព្វិន្ទំ ព្រោះមាននិបុព្វបទប្រែថា "នឿយណាយ, ធុញទ្រាន់, មិនរីករាយ" ។ វិត្តំ នបុំ. ទ្រព្យ, សម្បត្តិ " គ្រឿងរីករាយចិត្ត, អា. សទ្ធិធ វិត្តំ បុរិសស្ស សេដ្ឋំ "ទ្រព្យគឺសេចក្ដីជឿជារបស់ប្រសើរបំផុតរបស់បុរស ឬ សទ្ធាទុកជាទ្រព្យដ៏ប្រសើររបស់បុរសក្នុងលោកនេះ" ។