វិទ្ធស្តចម្មសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរមានស្បែករបករបោចហើយ, មានស្បែករបើកចេញហើយ ។បទានុក្រមធម្មបទមានស្បែករបករបោយហើយ, មានស្បែករបើកចេញហើយ ។