វិភវ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សម្បត្តិ, ទ្រព្យ (ដូច ទព្វ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភោគៈជាគ្រឿងសោយនៃជន ឬ ភោគៈគឺបុគ្គលគប្បីសោយ (សម្បត្តិ); វិ. វិភវន្តិ បភវន្តិ អនេនាតិ>វិភវោ ។ ជាត នបុំ. សម្បត្តិ, សម្បត្តិគឺបុគ្គលគប្បីសោយ (ជាត ចុះមកជាសកត្ថៈមិនបាច់ប្រែក៏បាន) ។ វិភវសព្ទ នេះប្រែថាសេចក្ដីវិនាស, សេចក្ដីសាបសូន្យក៏បាន ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភោគៈជាគ្រឿងសោយនៃជន ឬភោគៈគឺបុគ្គលគប្បីសោយ (សម្បត្តិ); វិ. វិភវន្តិ បភវន្តី អនេនាតិ>វិភវោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វិភវន្តិ បភវន្ត្យនេនាតិ វិភវោ, វិបុព្វ - ភូ សត្តាយំ, អ. វិសេសេន ភវិយតេតិ វិភវោ, វិបុព្វ - ភូ អនុភវនេ, អ.