វិរិឡ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

លជ្ជាចោទនេសុ វិរិឡិតោ "ខ្មាស, អៀន, ចោទ" មិនឃើញរូបអាខ្យាតកិរិយាទេ ។ (វិរិឡិតោតិ លជ្ជិតោ)-ស. ។