វិវាទ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ការវិវាទ, កិ.ជជែក, កិ.ទាស់ទែង, កិ.ឈ្លោះគ្នា (ដូច មេធគោ); អ្នកនិយាយឲ្យខុស (ដូច វោហារ); វិ. វិវាទនំ>វិវាទោ ។ វាទៈជាគ្រឿងទាស់ទែង; វិ. វិវទន្តិ ឯតេនាតិ>វិវាទោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ការវិវាទ, កិ.ជជែក, កិ.ទាស់ទែង, កិ.ឈ្លោះគ្នា; វិ. វិវាទនំ>វិវាទោ ។ វាទៈជាគ្រឿងទាស់ទែង; វិ. វិវទន្តិ ឯតេនាតិ>វិវាទោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វិរុទ្ធំ កត្វា វទតីតិ វិវាទោ, វិបុព្វ - វទ វិយត្តិយំ វាចាយំ, ណោ. វិ កលហភូតោ វាទោ វិវាទោ, ឯត្ថ វិឧបសគ្គោ កលហេ.