វិវិត្ត

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ស្ងាត់, ដែលស្ងាត់ហើយ, ទីស្ងាត់, បុគ្គលស្ងាត់ហើយ (ដូច ធន្ន) ។ -វនសណ្ឌ បុំ. ដងនៃព្រៃដ៏ស្ងាត់ ។ -សយន នបុំ. ទីជាទីដេកដ៏ស្ងាត់ ។

ស្ងាត់, ដែលស្ងាត់ហើយ ។

វិវិច្ចិត្ថាតិ វិវិត្តោ វិវិត្តា វិវិត្តំ, វិបុព្វ - វិចិ វិវេចនេ, តោ, ថិយំ អា. វិវិច្ចតីតិ វិវិត្តា, តុបច្ចយោ.