វិសិដ្ឋ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

វិសេសបំផុត, ប្រសើរបំផុត, ប្រសើរ, ខ្ពង់ខ្ពស់ (ដូច អរិយ) ។

វិសេសបំផុត, ប្រសើរបំផុត ។

វិសេសីយតេតិ វិសិដ្ឋោ អាសភោ, វិបុព្វ - សិស វិសេសនេ, តោ. វិសេសិតព្វោតិ វិសិដ្ឋោ, វិបុព្វ - សិស អសព្វយោគេ, តោ, វិសេដ្ឋោតិបិ បាឋោ.