វិស្ស

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ក្លិននៃវត្ថុស្រស់, ក្លិនឆ្អាប (អាមគន្ធិ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

វិសតីតិ វិស្សំ អាមគន្ធិ, វិស វិប្បយោគេ, សោ.