វិហារ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រទេសជាទីនៅនៃបព្វជិត, (អាវាស ឬ វត្តទាំងមូលក្ដីកុដិធំៗក្ដី ទិព្វវិហារ, អរិយវិហារ, ព្រហ្មវិហារ, ទីនៅនៃព្រះសុគត, ទីនៅនៃភិក្ខុ (សុគតាលយ) ហៅថាវិហារដូចគ្នា); ល្បែង (ដូច កីឡា); វិ. វិហរន្តិ ឯត្ថាតិ>វិហារោ ។ -បោក្ខរណីតីរ នបុំ. ឆ្នេរនៃស្រះបោក្ខរណីក្នុងវត្ត, ជិតវត្ត ។ -មជ្ឈគត គុ. ដែលទៅហើយត្រង់កណ្ដាលនៃវិហារ ។ -មហន. កិ.ឆ្លងនូវវិហារ ។ -បដិជគ្គក គុ. អ្នកថែទាំនូវវិហារ, អ្នកសម្អាតនូវវិហារ, អ្នកទំនុកបម្រុងនូវវិហារ ។ -បរិយន្ត បុំ. ទីបំផុតជុំវិញនៃវិហារ ។ -ចារិក នបុំ. ទីជាទីត្រាច់ទៅក្នុងវិហារ, ចារិកនៃវិហារ ។ ធម៌ជាគ្រឿងនៅ; វិ. វិហរន្តិ ឯតេនាតិ>វិហារោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ប្រទេសជាទីនៅនៃបព្វជិត (អាវាស ឬវត្តទាំងមូលក្ដី កុដិធំៗ ក្ដី ហៅថា វិហារ ដូចគ្នា); វិ. វិហរន្តិ ឯត្ថាតិ>វិហារោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វិហរន្តិ ឯត្ថាតិ វិហារោ អាវាសោ, វិបុព្វ - ហរ ហរណេ, ណោ. វិហរតីតិ វិហារោ, វិបុព្វ - ហរធាតុ, វិសរុជបទាទីហិ ណោ. ឯកំ ឥរិយាបថពាធនំ អញ្ញេ ឥរិយាបថេន វិច្ឆិន្ទិត្វា អបរិបតន្តំ អត្តភាវំ ហរតិ បវត្តេតិ ឯត្ថាតិ វិហារោ, វិបុព្វ - ហរ ហរណេ, ណោ. វិហរណំ វិហារោ វិហរណក្រិយា, ទិព្វវិហារោ អរិយវិហារោ ព្រហ្មវិហារោ ចាតិ ទិព្វវិហារាទិ, សុគតាលយោ ភិក្ខុនមាវាសោ.