វីថិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទីជាទីដើរទៅនៃជន (ថ្នល់, វីថិ (ដូច រថិកា); ដងព្រៃ, របៀបបែបផែន (ដូច បន្តិ), ច្រក (ដូច វិសិខា), ផ្លូវ (ដូច អញ្ជស); វិ. វីតិគច្ឆតិ ឯត្ថាតិ>វីថិ) ។ -ចតុក្កសឹឃាដកសម្បន្ន គុ. ដល់ព្រមហើយដោយថ្នល់និងផ្លូវបែកមានប្រមាណ៤, ឱ្យជាគំនរបរិបូណ៌ដោយ... ។ -សឹឃាដកាទិ គុ. (ទី) មានថ្នល់និងផ្លូវបែក (ផ្លូវត្រឡែងកែង) ជាដើម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទីជាទីដើរទៅនៃជន (ថ្នល់, វិថី); វិ. វីតិ គច្ឆតិ ឯត្ថាតុ>វីថិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វីតិ គច្ឆតិ ឯត្ថាតិ វីថិ វិសិខា, វី គមនេ, ថិបច្ចយោ. វិថិយតេតិ វីថិ បថោ, វិថ យាចនេ, ឥ, ទីឃោ. វីយន្តិ គច្ឆន្តិ ឯតាយាតិ វីថិ អាវលិ, សទ្ទោយំ ឥត្ថិយំ, វី វា គមនេ, វីតោ ថិក៑.