វីរិយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃសេចក្ដីអង់អាច, ភាវៈនៃសេចក្ដីខ្មីឃ្មាត (ព្យាយាម, សេចក្ដីព្យាយាម); វិ. វីរស្ស ភាវោ>វីរិយំ ។ ករណវិរហិត គុ. ដែលប្រាសហើយចាកកិ.ធ្វើនូវសេចក្ដីព្យាយាម ។ សម្បត្តិ ឥ. កិ.ដល់ព្រមដោយសេចក្ដីព្យាយាម ។ សម្បន្ន គុ. អ្នកដល់ព្រមដោយសេចក្ដីព្យាយាម ។ ប្រើជាវីរិយក៏មាន ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃសេចក្តីអង់អាច, ភាវៈនៃសេចក្តីខ្មីឃ្មាត (ព្យាយាម, សេចក្តីព្យាយាម); វិ. វីរស្ស ភាវោ>វីរិយំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វិវិធា ឦរយិតព្វំ បវត្តេតព្វន្តិ វីរិយំ, វិបុព្វ - ឦរ គតិយំ, ណ្យោ, ឥអាគមោ, ទីឃោ. វិសេសេន ឦរន្តិ កម្បន្តិ តំសមង្គិនោ ឯតេនាតិ វីរិយំ, វិបុព្វ - ឦរ កម្បនេ, ករណេ ណ្យោ. វីរស្ស ភាវោ វីរិយំ, ភាវេ ច ណិយោតិ ភាវតទ្ធិតេ ណិយោ. វីរស្ស កម្មំ វីរិយំ, កម្មតទ្ធិតេ ណ្យោ. វីរេ ភវំ វីរិយំ, អបាទានាទិតោ ឥយោ ហិតត្ថាទីសូតិ សទ្ទនីតិសុត្តេន ឥយោ.