វុឌ្ឍិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សេចក្ដីចម្រើន; មនុស្សចាស់ (ដូច មហល្លកោ); វិ. វឌ្ឍនំ>វុឌ្ឍិ ។ -កាមតាបុំ. ភាវៈនៃខ្លួនជាអ្នកប្រាថ្នានូវសេចក្ដីចម្រើន ។ -ប្បត្ត គុ. ដល់ហើយនូវសេចក្ដីចម្រើន ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សេចក្តីចម្រើន; វិ. វឌ្ឍនំ>វុឌ្ឍិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វឌ្ឍនំ វុឌ្ឍិ, វឌ្ឍ វឌ្ឍនេ, តិ, តិស្ស ឍិ, ឌ្ឍស្ស ឌោ, អស្សុ.