វុត្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឺ...ពោលហើយ; ពោល (ដូច កថន, អភិហិត), កោរសក់ (កេសោហារណ), ការចិញ្ចឹមជីវិត (ជីវិតវុត្តិ), ការសាបព្រោះ (ដូច វបន), ការធ្វើពូជដែលសាបព្រោះឲ្យស្មើ (វាបសមករណ), ជ្រុះចេញ, របូតចេញ (ដូច បមុក្កភាវ), អារាធនា (ដូច អជ្ឈេសន); វិ. វុច្ចិត្ថាតិ>វុត្តោ ។ -និយាម បុំ. ទំនងគឺ...ពោលហើយ, និយាយគឺ...ពោលហើយ ។ -ប្បដិបាដិ បុំ. លំដាប់នៃគឺ...ពោលហើយ ។ -មត្ត គុ. គ្រាន់តែគឺ...ពោលហើយ ។ ល ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺ...ពោលហើយ; វិ. វុច្ចិត្តាតិ>វុត្តោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វបិយិត្ថាតិ វុត្តំ, វប ពីជនិក្ខេបេ, តោ, ធាត្វន្តលោបោ, តស្ស ទ្វិត្តំ, ឧស្សុ. វចិយតេតិ វុត្តំ, វច ភាសនេ, តោ, អស្សុ. វចីយិត្ថាតិ វុត្តំ, វច ភាសនេ, តោ, វច វា វុ. ឧត្តំ ឥតិបិ បាឋោ.