វេជ្ជ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកដឹងនូវវិជ្ជាពោលគឺវេទនៃអាយុ ពេទ្យ (ដូច ភិសក្ក); វិ. អាយុព្វេទសំខាតំ វិជ្ជំ ជានាតីតិ>វេជ្ជោ ។ មួយយ៉ាងទៀត (វិទ+ណ្យ = អ្នកដឹង, អ្នកចូលចិត្ត; វិ. វិន្ទតីតិ>វេជ្ជោ) ។ -កម្ម នបុំ. ការងាររបស់ពេទ្យ ។ -កម្មាទិវស បុំ. អំណាចនៃកម្មមានវេជ្ជកម្មជាដើម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកដឹងនូវវិជ្ជាពោលគឺវេទនៃអាយុ (ពេទ្យ); វិ. អាយុព្វេទសំខាតំ វិជ្ជំ ជានាតីតិ>វេជ្ជោ ។ មួយយ៉ាងទៀត វិទ+ណ្យ=អ្នកដឹង, អ្នកចូលចិត្ត; វិ. វិន្ទតីតិ>វេជ្ជោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អាយុព្វេទសំខាតំ វិជ្ជំ ជានាតីតិ វេជ្ជោ, ណោ, វិទតីតិ វេជ្ជោ, វិទ ញាណេ, ណ្យោ, ទ្យស្ស ជ្ជោ, ឥស្សេ.