វេទនា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតិតែងដឹងគឺតែងសោយនូវរសនៃអារម្មណ៍ (វេទនា ដូច វេទយិត); សេចក្ដីដឹងអារម្មណ៍ (ដូច វេទ), សេចក្ដីលំបាក (ដូច បីឡា); វិ. វេទយតិ អារម្មណរសំ អនុភវតីតិ>វេទនា ។ -ខន្ធ បុំ. ខន្ធគឺវេទនា ។ -បត្ត គុ. អ្នកដល់ហើយនូវវេទនា ។ -បរិគ្គហកម្មដ្ឋាន នបុំ. កម្មដ្ឋានមានកិ.កំណត់យកនូវវេទនាជាអារម្មណ៍ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតិតែងដឹងគឺតែងសោយនូវសនៃអារម្មណ៍ (វេទនា); វិ. វេទយតិ អារម្មណរសំ អនុភវតីតិ>វេទនា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វេទយតីតិ វេទនា, វិទ វេទនឈាននិវាសេសុ, យុ. អារម្មណរសំ អនុភវតីតិ វេទនា, វិទ អនុភវនេ, យុ, ថិយំ អា. វិន្ទន្តិ ឯតាយ សត្តា សាតំ វា អសាតំ វា លភន្តីតិ វេទនា, វិន្ទ លាភេ, យុ, ន្លោបោ. វេទិយតេតិ វេទនំ វេទនា, វិទ ញាណេ, យុ.