វេទយិត

បទានុក្រមធម្មបទ

កិ.ដឹង, កិ.សោយ (នូវអារម្មណ៍); វិ. វេទនា អារម្មណស្ស អនុភវនំ>វេទយិតំ ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

វេទយតីតិ វេទយិតំ, វិទ អនុភវនេ, ណយោ, តោ, ឥអាគមោ. វេទេន អយិតំ បវត្តំ វេទយិតំ, វេទសទ្ទូបបទ - អយ បវត្តិយំ, តោ, ឥអាគមោ.