វេនេយ្យពន្ធវ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សត្វជាផៅពង្សនៃសត្វដែលព្រះអង្គគប្បីទូន្មាន (វេនេយ្យ<វិ+នី+ណេយ្យ = វិ. វិនិតព្វោតិ>វេនេយ្យោ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សត្វជាផៅពង្សនៃសត្វដែលព្រះអង្គគប្បីទូន្មាន ។ (វេនេយ្យ<វិ+នី+ណេយ្យ) វិ. វិនិតញ្វេតិ>វេនេយ្យោ ។
សត្វជាផៅពង្សនៃសត្វដែលព្រះអង្គគប្បីទូន្មាន (វេនេយ្យ<វិ+នី+ណេយ្យ = វិ. វិនិតព្វោតិ>វេនេយ្យោ) ។
សត្វជាផៅពង្សនៃសត្វដែលព្រះអង្គគប្បីទូន្មាន ។ (វេនេយ្យ<វិ+នី+ណេយ្យ) វិ. វិនិតញ្វេតិ>វេនេយ្យោ ។