វេមកោដិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទីបំផុតនៃផ្សំ, ចុងនៃផ្សំ (វេម<វេ+ម, គ្រឿងត្បាញ; វិ. វីយន្តិ ឯតេនាតិ>វេមោ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទីបំផុតនៃផ្សំ, ចុងនៃផ្សំ ។ វេម<វេ+ម=គ្រឿងត្បាញ; វិ. វីយន្តិ ឯតេនាតិ>វេមោ ។
ទីបំផុតនៃផ្សំ, ចុងនៃផ្សំ (វេម<វេ+ម, គ្រឿងត្បាញ; វិ. វីយន្តិ ឯតេនាតិ>វេមោ) ។
ទីបំផុតនៃផ្សំ, ចុងនៃផ្សំ ។ វេម<វេ+ម=គ្រឿងត្បាញ; វិ. វីយន្តិ ឯតេនាតិ>វេមោ ។