វេរី

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អ្នកមានពៀរ; វិ. វេរំ យស្ស អត្ថីតិ>វេរី ។ ជនមានពៀរ, ជនជាសត្រូវ (ដូច រិបុ) ។

បទានុក្រមធម្មបទ

អ្នកមានពៀរ; វិ. វេរំ យស្ស អត្តីតិ>វេរី ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

វេរំ វិរោធោ, សោ អស្សត្ថីតិ វេរី, ឦ.