វេលា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វេលា, ពេល (ដូច សមយ), ច្រាំងទន្លេជាដើម (ដូច កុល); វិ. វិនាសំលាតីតិ>វេលា ។ សីមា, រាសី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វេលា, ពេល, ច្រាំង; វិ. វិនាសំ លាតីតិ>វេលា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វិនាសំ លាតីតិ វេលា, វិបុព្វ - លា អាទានេ, ក្វិ, ឥស្សេ. អភិធម្មត្ថវិភាវិនីអត្ថជោនាយំ បន វិនាសសទ្ទូបបទ - លា អាទានេ, ឥត្ថិយមតិយវោ វាតិ អ, តេសុ វុឌ្ឍិអាទិនា វណ្ណលោបោ, ឥស្សេ ច, បុន អាតិ វុត្តំ. វិគច្ឆន្តិ ឥរា អស្សន្តិ វេលា, វិ + ឥរា, លត្តំ. វេលេតីតិ វេលំ ឧយ្យានំ, វេលា កូលំ កាលោ, វេល កាលត្ថេ, អ, ថិយំ អា. វេលន្តិ គច្ឆន្តិ ឯត្ថាតិ វេលំ, វេល គតិយំ, អ, ថិយំ អា. ខយវយំ វេលតិ គច្ឆតីតិ វេលា, វេល គតិយំ, អ, ថិយំ អា.