វោហារ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.ពោល, កិ.ថ្លែង, វោហារ; វិ. វោហារិយតេតិ>វោហារោ ។ សំឡេង, ពាក្យ (ដូច សទ្ទ, ភាសា), បណ្ណត្តិ គឺឈ្មោះ, ជំនួញ (ដូច វណិជ្ជា), ចេតនា ។ អ្នកពោលឲ្យខុស (ដូច វិវាទ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.ពោល, កិ.ថ្លែង, វោហារ; វិ. ហារិយតេតិ>វោហារោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វោហរិយតេតិ វោហារោ, វិ អវ- ហរ ហរណេ, ណោ. បណ្ឌិតេន វោហរិយតីតិ វោហារោ, វិ ឱ- ហរ កថនេ, ណោ. វិរុទ្ធំ កត្វា អវហរតិ វទតីតិ វោហារោ, វិ - អវបុព្វ - ហរធាតុ, ណោ.