វ្ហេ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អវ្ហាយនពទ្ធាសទ្ធេសុ វ្ហេតំ វ្ហាយតិ អវេ្ហតិ អវ្ហាសិ អវ្ហិតោ អរ្ហាយនំ អវ្ហោ "ឈ្មោះ, ហៅ, ឆ្មើងឆ្មៃ, ខ្ទាំងខ្ទប់, ប៉ះទង្គិច, រឹងរូស, ចេញសំឡេង" ភូ. ។ ក្នុងពាក្យខៃថា ពទ្ធា មានន័យ ៣ យ៉ាង៖ ១/ អហង្ការោ ២/ ឃដ្ដនំ ៣/ សារម្ភករណំ-ស. ។ អា. សោមំ អង្គម្ហិ អវេ្ហតិ សរណំ មេ ហោហិ កោសិយ (អា+វ្ហេ+តិ>អវ្ហេតិ = បហរតិ) ។ តត្ថ នច្ចន្តិ គាយន្តិ អវ្ហាយនិ្ដ វរាវរំ (អវ្ហាយន្តិ ក្នុងទីនេះ "រឹង") ។ កុមារោ ចន្ទសវ្ហយោ (អវ្ហយោ ក្នុងទីនេះ "ឈ្មោះ")-ស. ។