សក្ក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទេវរាជឈ្មោះសក្កៈ, ព្រះឥន្ទ, ជនអ្នកអត់, អ្នកអាច (ដូច ខម), សាក្យរាជ (ដូច សាកិយ), (នាមរបស់ព្រះឥន្រ្ទមានន័យឱ្យប្រែបានច្រើនយ៉ាង ទៅតាមដំណើរការណ៍ដែលព្រះឥន្រ្ទបានធ្វើ ប៉ុន្តែក្នុងទីនេះលើកយកតែវិគ្គហៈមួយមកជាតួយ៉ាង); វិ. សក្កច្ចំ ទានំ អទាសីតិ>សក្កោ ។ -ករណ នបុំ. ធម៌ជាគ្រឿងធ្វើនូវភាវៈនៃខ្លួនជាទេវរាជឈ្មោះសក្កៈ, កិ.ធ្វើនូវខ្លួនជាព្រះឥន្រ្ទ ។ -ប្បដិរូបក គុ. ជារូបប្រៀបនៃព្រះឥន្រ្ទ, មានរូបដូចជា រូបប្រៀបនៃព្រះឥន្រ្ទ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទេវរាជឈ្មោះសក្កៈ (នាមរបស់ព្រះឥន្ទ្រ មានន័យឱ្យប្រែបានច្រើនយ៉ាងទៅតាមដំណើរការណ៍ដែលព្រះឥន្ទ្របានធ្វើ ប៉ុន្តែក្នុងទីនេះលើកយកតែវិគ្គហៈមួយមកជាម៉ួយមកជាតួយ៉ាង); វិ. សក្កច្ចំ ទានំ មទាសីតិ>សក្កោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បញ្ចមារេ ជេតុំ សក្កោតីតិ សក្កោ, សក សត្តិយំ, អ, សទិសទេ្វ- ភាវោ. អរិវិជយលោកមរិយាទាតិក្កមាទីសុ សក្កោន្តីតិ សក្កា, សក សត្តិយំ, អ, ទ្វិត្តំ. ទេវេ ទមេតុំ សក្កោតីតិ សក្កោ, សក សត្តិយំ, កោ. សកតិ បូជេតិ សមត្ថេតីតិ វា សក្កោ ទេវិន្ទោ, សក បូជាសមត្ថេសុ, រន្ជុទាទីហិ ឥច្ចាទិនា កោ. អសុរេ ជេតុំ សក្កោតីតិ សក្កោ, សក្ក សមត្ថេ, អ. អត្ថានំ សហស្សម្បិ មុហុត្តេន ចិន្តនសមត្ថតាយ បរហិតំ សកហិតញ្ច កាតុំ សក្កុណាតិ សក្កោតីតិ សក្កោ, សក សាមត្ថិយេ, កោ. សក្កច្ចំ ទានំ អទាសីតិ សក្កទាយកោតិ វត្តព្វេ សុខុច្ចារណត្ថំ ឧត្តរបទលោបេន សក្កោតិ វុត្តន្តិ ទស្សេតិ បុព្វេ មនុស្សភូតោ សមានោ សក្កច្ចំ ទានំ អទាសីត្យាទិនា, សក្កសទ្ទោ សក្កច្ចសទ្ទបរិយាយោ សក្ការសក្កោ វិយាតិ. អញ្ញត្រ បន ធាតូនំ អវិសយេ តទ្ធិតវសេន çសក្កច្ចំ ទានំ អទាសីតិ សក្កោតិ ឯវម្បិ អត្ថំ គហេត្វា សក្កសទ្ទោ និរុត្តិនយេន សាធេតព្វោ. បុរិមតរសម្ភូតេ សក្យកុលេ សញ្ជាតត្តា សក្កោ, ណោ, សក្យោ, សាកិយោ, សាក្យោតិបិ បាឋា. អសក្ខីតិ សក្កោ, សក សាមត្ថេ, តោ, សុសបចសកតោ ក្ខក្កា ចាតិ បទរូបសិទ្ធិសុត្តេន តស្ស ក្កាទេសោ កលោបោ ច.