សក្កាយ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

កាលកាលមាន, ឬ កាយនៃខ្លួន; វិ. សន្តោ កាយោ>សក្កាយោ, អត្តនោ វា កាយោ>សក្កាយោ ។ -ទិដ្ឋិតីរ នបុំ. ត្រើយគឺសក្កាយទិដ្ឋិ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

កាយកាលមាន ឬកាយនៃខ្លួន; វិ. សន្តោ កាយោ>សក្កាយោ, អត្តនោ វា កាយោ>សក្កាយោ ។