សង្កុ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

កង្វេរ (វិ. សង្កិយតីតិ>សង្កុ), ដែកស្រួចសំរាប់ចាក់ (ដូច សល្ល) ។

កង្វេរ; វិ. សង្កិយតីតិ>សង្កុ ។

សង្កតីតិ សង្កុ, សង្ក សង្កាយំ, ឧ. សង្កិយតីតិ សង្កុ សូលំ, សំក សង្កាយំ, ឧ ណុ វា. សកតីតិ សង្កុ, សក សត្តិយំ, ឧ, និគ្គហីតាគមោ.