សជ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

វិស្សគ្គបរិស្សជ្ជនព្ភក្កិរណេសុ សជតិ សជន្តោ "លះបង់, បោះបង់, ចោល, រោយរាយ, បាច" ភូ. ។

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សង្គេ សជ្ជតិ សជ្ជនំ សជ្ជិតោ "ជាប់, ចំពាក់" ទិ. ។ សត្តោ បុំ. "មនុស្ស, សត្វ, សត្វតិរច្ឆាន, គុ. ជាប់ចំពាក់ហើយ" ។