សញ្ឆិន្ន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ច្រូត, កាត់, ដក (ដូច កន្តិត) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

សញ្ឆិន្ទីយតេតិ សញ្ឆិន្នោ, សំបុព្វ - ឆិទិ ទ្វិធាករណេ, តោ.