សញ្ញា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.ដឹងព្រម, កិ.ចាំបាន; វិ. សញ្ជាននំ>សញ្ញា ។ ធម្មជាតិជាគ្រឿងចាំបាន; វិ. សញ្ជានាតិ ឯតាយាតិ>សញ្ញា ។ ឈ្មោះ (ដូច អភិធាន, នាម), ការស្ដាប់ (ដូច សញ្ជានន) ។ ចេតនា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.ដឹងព្រម, កិ.ចាំបាន; វិ. សញ្ជាននំ>សញ្ញា ។ ធម្មជាតិជាគ្រឿងចាំបាន; វិ. សញ្ជានាតិ ឯតាយាតិ>សញ្ញា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សញ្ជានាតិ ឯតាយាតិ សញ្ញា, សំបុព្វ - ញា អវពោធនេ, ក្វិ. សញ្ជានាតីតិ សញ្ញា, សំបុព្វ - ញា អវពោធនេ, ឥត្ថិយមតិយវោ វាតិ បទរូបសិទ្ធិសុត្តេន អបច្ចយោ, ថិយំ អា.