សណ្ហ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ល្អិត, ឆ្មារ, ទន់, ផ្អែម; វិ. សីយតិ តនុករិយតីតិ>សណ្ហោ ។ -សុខុម គុ. ដ៏ល្អិតទន់, ដ៏ល្អិតនិងសុខុម ។ -វាច គុ. មានវាចាដ៏ទន់, ដ៏ផ្អែម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ល្អិត, ឆ្មារ, ទន់, ផ្អែម; វិ. សីយតិ តនុករិយតីតិ>សណ្ហោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សីយតិ តនុករិយតីតិ សណ្ហោ, សា តនុករណេ, ណ្ហោ. សុខុមម្បិ អត្ថំ សីយតិ បាបេតីតិ សណ្ហំ, សា បាបណេ, ណ្ហោ, រស្សោ. សីយតិ តនុករីយតិ ន ផរុសភាវេន កក្កសា ករិយតីតិ សណ្ហា សខិលវាចា, សា តនុករណេ, ណ្ហោ, ថិយំ អា. សីយតិ អន្តំ ករោតីតិ សណ្ហំ និបុណញាណំ, សណ្ហោ បុរិសោ, សា អវសានេ, ណ្ហោ.