សតិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតិជាគ្រឿងរឭក, ស្មារតី (ដូច អនុស្សតិ); វិ. សរតិ ឯតាយាតិ>សតិ ។ សេចក្ដីរឭក; វិ. សរណំ>សតិ ។ -អវិប្បវាស បុំ. កិ.មិនទៅប្រាសចាកសតិ, កិ.មិនទៅប្រាសនៃសតិ ។ -ជាគរិយាភាវ បុំ. កិ.មិនមាននៃធម៌ជាគ្រឿងភ្ញាក់រឭកគឺសតិ ។ -វេបុល្លប្បត្ត គុ. ដល់ហើយនូវភាវៈនៃកិ.ពេញលេញដោយសតិ ។ -វេបុល្លជាគរិយ គុ. ធម៌ជាគ្រឿងភ្ញាក់គឺភាវៈនៃកិ.ពេញលេញដោយសតិ ។ -វោស្សគ្គ បុំ. កិ.លះបង់នូវសតិ, កិ.បណ្ដោយនូវសតិ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតិជាគ្រឿងរឭក; វិ. សរតិ ឯតាយាតិ>សតិ ។ សេចក្តីរឭក; វិ. សរណំ>សតិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បមាទំ សរតិ ហិំសតីតិ សតិ, សរ ហិំសាយំ, តិ. សរន្តិ ឯតាយ សយំ វា សរតិ សរណមត្ថមេវ វា ឯសាតិ សតិ, សរ ចិន្តាយំ, តិ.