សត្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បុំ. អ្នកជាប់នៅក្នុងអារម្មណ៍មានរូបារម្មណ៍ជាដើមទ្រព្យ, អត្តភាព, ជីវិត, កំលាំង, កើតមាន, សត្វ, ជាប់ជំពាក់, ដូចបាណី); វិ. រូបាទីសុ សញ្ជតីត>សត្តោ ។ -សហស្សាធិក [សត្ត+សហស្ស+អធិក] ដ៏ក្រៃលែង, ដ៏លើសដោយពាន់ប្រាំពីរ (ប្រាំពីរពាន់) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រាំពីរ (៧) ។ -យោជនមត្ថក ន. ទីបំផុតនៃយោជន៍ប្រាំពីរ ។ -យោជនសតុព្វេធ គុ. មានកំពស់មានរយនៃយោជន៍ប្រាំពីរជាប្រមាណ, មានរយនៃយោជន៍ប្រាំពីរជាចំណែកខ្ពស់ ។ -ភូមិក គុ. ប្រកបដោយជាន់ប្រាំពីរ, មានជាន់ប្រាំពីរ ។ -វស្សកមានឆ្នាំប្រាំពីរ, ប្រកបដោយឆ្នាំប្រាំពីរ ។ -វស្សិកកាល បុំ. កាលនៃខ្លួនមានឆ្នាំប្រាំពីរ ។ -វស្សព្ភន្តរ នបុំ. ខាងក្នុងនៃវស្សាប្រាំពីរ ។ -រសហរណីសហស្សប.សំ. ពាន់នៃសរសៃសម្រាប់ទទួលនូវរសប្រាំពីរ ។ -រតនយដ្ឋិ ឥ. ដងជាវិការៈនៃរតនៈប្រាំពីរ ។ -រតនធជ បុំ. ទង់ជាវិការៈនៃកែវប្រាំពីរ ។ -រតនធន នបុំ. ទ្រព្យគឺរតនៈប្រាំពីរ ។ -ទ្វារកោដ្ឋកយុត្ត គុ. ប្រកបហើយដោយក្លោងនៃទ្វារប្រាំពីរ ។ -រសវគ្គិយ គុ. ប្រព្រឹត្តទៅក្នុងពួកនៃភិក្ខុ១៧រូប ។ -រសភោជន នបុំ. ភោជនមានរសប្រាំពីរ, ប្រកបដោយរសប្រាំពីរ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
រូបាទីសុ សត្តាតិ សត្តា, សបទវិគ្គហោយំ, សញ្ជ សង្គេ, ពុធគមាទិត្ថេ កត្តរីតិ សុត្តេន កត្តរិ តោ. រូបាទីសុ សញ្ជតីតិ សត្តោ វត្តហា, សញ្ជ សង្គេ, តោ, ញ្ជលោបោ, ទ្វិត្តំ. រូបាទីសុ អសន្ជិ អសជ្ជិ សជ្ជតិ សជ្ជិស្សតីតិ វា សត្តោ, សន្ជ សជ្ជ វា សង្គេ, តោ, ភុជាទីនមន្តោ ណោ ទ្វិ ចាតិ ធាត្វន្តលោបោ ទិវិត្តញ្ច. សន្តស្ស វិជ្ជមានស្ស ភាវោ សត្តា, តា ភាវត្ថេ, នលោបោ, សទ្ទន្តសរសិស លោបោ.