សត្តម

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ទី៧, ប្រសើរ (ដូច សេដ្ឋ), ស្ងប់រម្ងាប់ក្រៃពេក (ដូច អតិសន្ត) ។

(ជន) ជាទីពេញនៃជនប្រាំពីរនាក់ (ទីប្រាំពីរ, គម្រប់ប្រាំពីរ); វិ. សត្តន្នំបូរណោ>សត្តមោ ។

(ជន) ជាទីពេញនៃជនប្រាំពីរនាក់ (ទីប្រាំពីរ, គំរប់ប្រាំពីរ); វិ. សត្តន្នំ បូរណោ>សត្តមោ ។

សន្តតមតាយ សត្តមោ, សន្តតោ តមោ, សន្តស្ស សោ.