សទ្ទ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អារម្មណ៍ដែលបុគ្គលពោល (សំឡេង, សូរ); វិ. សទ្ទិយតិ កថិយតីតិ>សទ្ទោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អារម្មណ៍ដែលបុគ្គលពោល (សំឡេង, សូរ); វិ. សទ្ទិយតិ កថិយតីតិ>សទ្ទោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សទ្ទតិ សវនំ ករោតីតិ សទ្ទោ, សទ្ទ សវនេ, អ. សប្បតិ ឧច្ចារីយតីតិ សទ្ទោ, សប្បតេ វា ញាយតេ អនេនាតិ សទ្ទោ, សប្ប គតិយំ ញាណេ វា, អ, បស្ស ទោ. សបន្តិ អនេនាតិ សទ្ទោ សោតវិសយោ, សបធាតុ, ទោ, មោគ្គល្លានេ បន ទក៑, បស្ស ទោ. សបន្តិ អក្កោសន្ត្យនេនាតិ សទ្ទោ, សប អក្កោសេ, ទក៑, បស្ស ទោ. សទ្ទយតិ តំ តំ អត្ថំ វា អត្តនោ វត្ថុំ វា អាចិក្ខតីតិ សទ្ទោ, សទ្ទ អាចិក្ខនេ, អ. សទ្ទីយតីតិ សទ្ទោ, សទ្ទ សទ្ទេ, អ. សប្បតិ សោតវិញ្ញេយ្យភាវំ គច្ឆតីតិ សទ្ទោ, សប្ប គមនេ, អ, បស្ស ទោ. សទតិ តំ តំ ទិសំ វា ទេសំ វា ខណេន វិស្សរតិ វិប្ផរតីតិ សទ្ទោ, សទ វិស្សរណេ, ទក៑. សទ្ទីយតិ ឧច្ចារីយតីតិ សទ្ទោ, សទ្ទ ឧច្ចរណេ, អ. សទ្ទីយតិ អត្ថោ អនេនាតិ សទ្ទោ, សទ្ទ សទ្ទនេ, អបច្ចយោ.