សទ្ធម្ម
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម៌របស់សប្បុរស, ធម៌របស់បុគ្គលអ្នកស្ងប់, ព្រះសទ្ធម្ម; វិ. សតំ ធម្មោ>សទ្ធម្មោ ។ -បជ្ជោត ន. គុ. ប្រទីបដ៏ភ្លឺទួទៅគឺព្រះសទ្ធម្ម ។ -ដ្ឋិតិកាម គុ. អ្នកប្រាថ្នាដើម្បីកិ.តាំងនៅនៃព្រះសទ្ធម្ម ។ -ដ្ឋិតិកាមតា ឥ. ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកប្រាថ្នាដើម្បីកិ.តាំងនៅនៃព្រះសទ្ធម្ម, ដើម្បីកិ.ញ៉ាំងព្រះសទ្ធម្មឱ្យតាំងនៅ ។ -ស្សវន នបុំ. កិ.ស្ដាប់នូវព្រះសទ្ធម្ម; វិ. សុយ្យតេតិ>សវនំ, សទ្ធម្មស្ស សវនំ>សទ្ធម្មស្សវនំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម៌របស់សប្បុរស, ធម៌របស់បុគ្គលអ្នកស្ងប់, ព្រះសទ្ធម្ម; វិ. សតំ ធម្មោ>សទ្ធម្មោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សន្តានំ ធម្មោ សទ្ធម្មោ, សន្តោ សំវជ្ជមានោ បសត្ថោ វា ធម្មោ សទ្ធម្មោ, សន្តស្ស សាទេសោ. សច្ចោ ធម្មោ សទ្ធម្មោ, សច្ចស្ស សាទេសោ, ទ្វិត្តំ.