សន្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(នាដ្យរស) គួរស្ងួតស្ងប់, ល្អិត, រម្ងាប់ (ដូច សមិត), អ្នកប្រាជ្ញ, សប្បុរស (ដូច ពុធ) ។ នបុំ. ព្រះនិព្វាន ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ស្ងប់, រម្ងាប់, រម្ងាប់ហើយ, ប្រសើរ (ដូច បសត្ថ), បូជា (ដូច អចិ្ចត), កាលមាន (ដូច វិជ្ជមាន), លំបាក (ដូច ខិន្ន), សច្ច, សប្បុរស (ដូច សាធុ), ស្ងប់រម្ងាប់ (ដូច សមិត) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ស្ងប់, រម្ងាប់ ។ ស្ងប់ហើយ, រម្ងាប់ហើយ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កិលេសេ សមេតីតិ សន្តោ, សមុ ឧបសមេ, អន្តោ. អសតីតិ សន្តោ, អស ភុវិ, អន្តោ, អាទិលោបោ. រាគាទីនំ សន្តករណត្តា សន្តំ, សមុ ឧបសមេ, អន្តោ. រាគាទយោ សមេតីតិ សន្តោ, អន្តោ, តប្បច្ចយោ វា, បក្កមាទីហិ ន្តោ.