សន្ទិដ្ឋ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បុគ្គលដែលគេធ្លាប់ឃើញគ្នាមួយដងមួយកាល (សន្ទិដ្ឋមិត្រ); វិ. កញ្ចិ កាលំ ទិដ្ឋបុព្វោតិ>សន្ទិដ្ឋោ ។ សម្ភត្ត គុ. បុគ្គលដែលធ្លាប់ជួបគ្នាមួយដងមួយកាលនិងបុគ្គលដែលធ្លាប់រាប់រកគ្នាមួយដងមួយកាល, សន្ទិដ្ឋមិត្រនិងសម្ភត្តមិត្រ ។ សម្ភត្ត<សំ+ភជ+ត ។ មិត្រដែលជួបគ្នាម្ដងៗ (ដូច ទិដ្ឋមត្តក) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
បុគ្គលដែលគេធ្លាប់ឃើញគ្នាមួយដងមួយកាល (សន្ទិដ្ឋមិត្រ); វិ. កញ្ចិ កាលំ ទិដ្ឋបុព្វោតិ>សន្ទិដ្ឋោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
(កញ្ចិ) កិញ្ចិ កាលំ បស្សិតព្វោតិ សន្ទិដ្ឋោ, សំបុព្វ - ទិស បេក្ខនេ, តបច្ចយោ. សាសទិសតោ តស្ស រិដ្ឋោ ចាតិ សុត្តេន ត្បច្ចយស្ស រិដ្ឋាទេសោ.