សន្ទ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បសវនេ សន្ទតិ សន្ទនំ "ហូរចេញ, ហូរទៅ" ភូ. ។ អា. ឧទកំ សន្ទតិ "ទឹកហូរទៅ"-ស. ។ អភិសន្ទោ និស្សន្ទោ បុំ. =វិបាកោ "វិបាក, ផល" អា. មហន្តោ បុញ្ញាភិសន្ទោ "ផលបុណ្យដ៏ធំ"-ស. ។ សំសន្ទនំ-នា នបុំ. ឥ. "ការសន្ទនាគ្នា, ការរំលាយចូលគ្នា, ការច្របល់ចូលគ្នា, ប្រៀបធៀប" អា. តិលតេលេន សំសន្ទិត្វា "លាយដោយប្រេងល្ង" ។ អត្តនោ មន្តំ សព្វញ្ញុតញ្ញាណេន សំសន្ទេតិ " ប្រៀបផ្ទឹមមន្តរបស់ខ្លួននឹងសព្វញ្ញតញ្ញាណ" ។ ទិដ្ឋសំសន្ទនាបុច្ឆា "ការសាកសួរដើម្បីប្រៀបផ្ទឹមមន្តដែលខ្លួនយល់ឃើញ" ។ បណ្ឌិតេហិ សទ្ធឹ សំសន្ទនត្ថាយ "ដើម្បីផ្ទឹមជាមួយនឹងបណ្ឌិតទ." ។ បុច្ឆាមាន ៥ ប្រការគឺ អទិដ្ឋជោតនាបុច្ឆា "ការសាកសួរដើម្បីបំភ្លឺនូវន័យដែលខ្លួនមិនទាន់យល់" ១, ទិដ្ឋសំសន្ទនាបុច្ឆា "ការសួរដើម្បីប្រៀបផ្ទឹមនូវន័យដែលខ្លួនយល់ហើយ" ១, វិមតិច្ឆេទនាបុច្ឆា "ការសួរដើម្បីកាត់ចោលនូវចម្ងល់" ១, អនុមតិបុច្ឆា "ការសួរដើម្បីទទួលអនុមតិស្របតាម" ១, កថេតុកាម្បតបុច្ឆា "ការសួរដោយចង់ថ្លែងដោយខ្លួនឯង" ១ (បបញ្ចសូទនី) ។ សន្ទនោ បុំ. "រថ, រទេះ" លឿនទៅ អា. សហស្សយុត្តំ អភិរុយ្ហ សន្ទនំ "ឡើងជិះរថដែលទឹមសេះ១០០០ (សុធាភោជនជាតក)" ។