សព្វ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទាំងពួង, ទាំងអស់, ទាំងស្រុង, ទាំងមូល (ដូច អខិល) ។ -កាមទទ គុ. ដែលឱ្យនូវសេចក្ដីប្រាថ្នាទាំងពួង, ដែលឱ្យនូវសម្បត្តិគឺបុគ្គលគប្បីប្រាថ្នាទាំងពួង ។ -កាមសមិទ្ធិ អ្នកញ៉ាំងសម្បត្តិគឺបុគ្គលគប្បីប្រាថ្នាទាំងពួងឱ្យសម្រេច, អ្នកញ៉ាំងកាមទាំងពួងឱ្យសម្រេច, អ្នកសម្រេចនូវកាមទាំងពួង ។ -កិច្ចសមត្ថ គុ. ជាអ្នកអាចក្នុងកិច្ចទាំងពួង ។ -កុណប នបុំ. សាកសពទាំងពួង ។ -កោដ្ឋ បុំ. ជង្រុកទាំងពួង ។ -គន្ថប្បហីន អ្នកមានកិលេសជាគ្រឿងដោតក្រងទាំងពួងលះបង់ហើយ ។ -គន្ថ នបុំ. គម្ពីរទាំងពួង, កិលេសជាគ្រឿងដោតក្រងទាំងពួង ។ -ចតុក្ក គុ. មានប្រមាណ៤នៃវត្ថុទាំងពួង ។ -ញ្ជហ គុ. អ្នកលះបង់នូវធម៌ទាំងពួង ។ -ញ្ញុតញ្ញាណប្បដិវេធ បុំ. កិ.ចាក់ធ្លុះចំពោះនូវសព្វញ្ញុតញ្ញាណ, កិ.ត្រាស់ដឹងនូវ... ។ -អដ្ឋក គុ. ប្រមាណ៨នៃវត្ថុទាំងពួង ។ -អត្ថកមហាមត្ត បុំ. អាមាត្យធំអ្នកញ៉ាំងរាជកិច្ចទាំងពួងឱ្យសម្រេច ។ -អត្ថក គុ. ជាប្រយោជន៍ក្នុងទីទាំងពួង ។ -ថាម នបុំ. កម្លាំងទាំងពួង ។ -ទុព្វល គុ. មានកម្លាំងថយជាង...ទាំងពួង, មានកម្លាំងគឺទោសប្រទូស្តហើយជាង...ទាំងពួង ។ -នវក គុ. ថ្មីជាង...ទាំងពួង ។ -បច្ឆតោ ខាងក្រោយនៃទូតទាំងពួង ។ -បច្ឆិមក គុ. មានក្នុងខាងក្រោយនៃកុមារទាំងពួង ។ -បច្ឆា និ. ក្នុងខាងក្រោយនៃគោទាំងពួង ។ -បបញ្ច គុ. ធម៌ជាគ្រឿងញ៉ាំងសត្វឱ្យយឺតយូរទាំងពួង, ធម៌ដ៏ញ៉ាំងសត្វឱ្យយឺតយូរទាំងពួង ។ -ប្បឋមំកិ.វិ. មុនជាង... ទាំងពួង ។ -បរិឡាហ បុំ. សេចក្ដីក្ដៅក្រហាយទាំងពួង, សេចក្ដីរោលរាលទាំងពួង ។ -លោកាភិភូ គុ. អ្នកគ្របសង្កត់នូវលោកទាំងពួង ។ -វិទូ គុ. អ្នកដឹងនូវធម៌ទាំងពួង ។ -វោសិតវោសាន គុ. អ្នកមានព្រហ្មចរិយៈជាគ្រឿងនៅចប់ហើយទាំងពួង ។ -សំយោជនក្ខយ បុំ. ធម៌ជាទីអស់ទៅនៃសំយោជនៈទាំងពួង ។ -សង្គាហិក គុ. អ្នកសង្គ្រោះនូវជនទាំងពួង, អ្នកធ្វើនូវសេចក្ដីសង្គ្រោះដល់ជនទាំងពួង ។ -សិប្បិក គុ. អ្នកមានសិល្បៈទាំងពួង, អ្នកប្រកបដោយសិល្បៈទាំងពួង, អ្នកចេះនូវសិល្បៈទាំងពួង ។ -សេត គុ. មានអវយវៈទាំងអស់ដ៏ស, ដ៏សសុទ្ធ ។ -សោឡសក គុ. ប្រមាណ១៦ នៃវត្ថុទាំងពួង ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទាំងពួង, ទាំងអស់, ទាំងស្រុង, ទាំងមូល ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សរតិ បវត្តតីតិ សព្វំ, សកលំ, សទ្ទោយំ តិលិង្គេ, សរ គតិយំ, គរសរាទីហិ ពោតិ ពោ, រស្ស ពោ. សព្វតិ គច្ឆតីតិ សព្វំ, សព្វ គតិម្ហិ, អ. សព្វតិ បូរេតីតិ សព្វោ, សព្វ បូរណេ, អ. សព្វតីតិ ឥទំ.