សមណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នករម្ងាប់, អ្នកស្ងប់, សមណៈ (ដូច បព្វជីតោ); វិ. សមេតីតិ>សមណោ ។ -បាប គុ. ជាសមណៈលាមក, ជាសមណៈបាប ។ -ភាវ គុ. ភាវៈ...នៃ...ជាសមណៈ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នករម្ងាប់, អ្នកស្ងប់, សមណៈ; វិ. សមេតីតិ>សមណោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សមេតីតិ សមណោ, សមតេ វា សមណំ, សមុ ឧបសមេ, យុ, នស្ស ណោ. សមីយតិ បាបំ អនេនាតិ សមណោ សមណំ, សមុ ឧបសមេ, យុ. ធម្មបទមហាដីកាយំ អណុំថូលានិ បាបានិ សព្វសោ សមេតីតិ សមណោ. បាតិមោក្ខសំវរសីលេន ទុស្សសីល្យំ ឥន្ទ្រិយសំវរសីលេន កោសជ្ជំ អាជីវបារិសុទ្ធិសីលេន មិច្ឆាជីវំ បច្ចយសន្និស្សិតសីលេន មោហមលំ សមេតីតិ សមណោ. អនិច្ចសញ្ញាយ អនិច្ចេ និច្ចន្តិ សញ្ញាវិបល្លាសំ ទុក្ខសញ្ញាយ ទុក្ខេ សុខន្តិ សញ្ញាវិបល្លាសំ អនត្តសញ្ញាយ អនត្តនិ អត្តាតិ សញ្ញាវិបល្លាសំ អសុភសញ្ញាយ អសុភេ សភន្តិ សញ្ញាវិបល្លាសំ សមេតីតិ សមណោ. ចតុបារិសុទ្ធិ- សីលគុណសម្បន្នត្តចា សុន្ទរំ មនោ ឯតស្សាតិ សុមនោតិ វត្តព្វេ ឧការស្ស អការំ នការស្ស ណការំ កត្វា សមណោតិ វុត្តំ. លីលក្ខន្ធាទិគុណសម្បន្នត្តា ពហុជនេហិ ទេវមនុស្សេហិ សម្មានិតោ បូជិតោតិ សម្មានោតិ វត្តព្វេ និគ្គហិតលោបំ នស្ស ណំ កត្វា សមណោតិ វុច្ចតិ ញត្តិចតុត្ថកម្មវាចាយ អយំ ឧបសម្បន្នោតិ សមន្និយតីតិ សមនិយោតិ វត្តព្វេ ឥយលោបំ កត្វា សមណោតិ វុច្ចតីតិ វចនត្ថំ ទស្សេតិ.