សមាទបក

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អ្នកដឹកនាំ, អ្នកបបួល; វិ. សមាទបេតីតិ>សមា-ទបកោ ។

អ្នកដឹកនាំ, អ្នកបបួល; វិ. សមាទបេតីតិ>សមាទបកោ ។

សមាទបេតីតិ សមាទបកោ, សំ - អាបុព្វ - ទា ទានេ, ណ្វុ, ការិតេ ណាបេបច្ចយោ, ឧភយត្ថ រស្សោ, ទយ អាទានេ វា, និគ្គហីតស្ស មោ.