សមាធិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.តាំងចិត្តនឹងល្អ, កិ.តម្កល់ចិត្តដោយប្រពៃ; ការដំកល់ចិត្តទុកក្នុងអារម្មណ៍តែមួយដោយប្រពៃ (ដូច ចិត្តេកគ្គតា, អវិក្ខេប), សម្រេច ឬ ចូលចិត្ត (ដូច សមត្ថន) ។ វិ. សំ សុដ្ឋុ អាធានំ>សមាធិ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.តាំងចិត្តនឹងល្អ, កិ.តម្កល់ចិត្តដោយប្រពៃ; វិ. សំ សុដ្ឋុ អាធានំ>សមាធិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឯកាលម្ពនេ សុដ្ឋុ អាធានំ សមាធិ, សំ - អាបុព្វ - ធា ធារណេ, ឥ. ចិត្តំ សមំ អារម្មណេ អាទហតិ ឋិបេតីតិ សមាធិ, សំ - អាបុព្វ - (ធា) ទហ ឋបនេ, ឥ. វិសុទ្ធិមគ្គេ អារម្មណេ ចិត្តំ សមំ អាធិយតិ សម្មា វា អាធិយតិ សមាធានមត្តមេវ វា ឯតំ ចិត្តស្សាតិ សមាធីតិ វុត្តំ. សម្មា សមំ វា ចិត្តំ អាទធាតីតិ សមាធិ, សំ អា- ធា ធារណេ, ឥ.