សម្បត្តិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.ដល់ព្រម, ធម្មជាតិជាហេតុដល់ព្រម (សម្បត្តិ ដូចសិរី), គុណដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ (ដូច គុណុក្កំស); វិ. សម្បជ្ជនំ>សម្បត្តិ, សម្បជ្ជតិ ឯតាយាតិ>សម្បត្តិ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.ដល់ព្រម, ធម្មជាតិជាហេតុដល់ព្រម (សម្បត្តិ); វិ. សម្បជ្ជនំ>សម្បត្តិ, សម្បជ្ជតិ ឯតាយាតិ>សម្បត្តិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សម្បជ្ជនំ សមិជ្ឈនំ សម្បត្តិ, សំបុព្វ - បទ គតិម្ហិ, តិ. សម្បជ្ជតេ សម្បជ្ជនំ វា សម្បត្តិ, សំបុព្វ - បទ គតិម្ហិ, តិ, ធាត្វន្តលោបោ, ទ្វិត្តញ្ច.