សម្បទា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.ដល់ព្រម, ធម្មជាតិជាហេតុដល់ព្រម (សម្ប័ទ, សម្បទាគុណដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ (ដូច គុណុក្កំស); វិ. សម្បជ្ជនំ>សម្បទា, សម្បជ្ជតិ ឯតាយាតិ>សម្បទា ។ សម្បត្តិ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.ដល់ព្រម, ធម្មជាតិជាហេតុដល់ព្រម (សម្ប័ទ, សម្បទា); វិ. សម្បជ្ជនំ>សម្បទា, សម្បជ្ជតិ ឯតាយាតិ>សម្បទា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សម្បជ្ជតិ ឯតាយ គុណវិភូតិំ បាបុណាតីតិ សម្បទា, សំបុព្វ - បទ គតិម្ហិ, ឥត្ថិមតិយវោ វាតិ សុត្តេន អ, ថិយំ អា. សម្បជ្ជនំ សម្បទា.