សម្បាតសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរជលធារ, ទនៃទឹក (ភ្លៀងខ្លាំង) (ដូច ធារា) ។ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកាសំ អធោ បតតីតិ សម្បាតោ, សំបុព្វ - បត បតនេ, ណោ.