សម្ពរ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ឈ្មោះអសុរមួយ ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

ឥន្ទ្រិយានិ សំវុណោតីតិ សម្ពរោ, សំបុព្វ - វុធាតុ, អរោ. សំ បសត្ថោ វរោ ជាមាតា យស្ស សោ សម្ពរោ, សំ + វរ.