សម្ពហុល

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ចំនួនច្រើន, ច្រើនគ្នា, ច្រើន (ដូច បចុរ); វិ. សំបហោតីតិ>សម្ពហុលំ ។

ចំនួនច្រើន, ច្រើនគ្នា; វិ. សំ បហោតីតិ>សម្ពហុលំ ។

សម្បហោតីតិ សម្ពហុលំ, សំ - បបុព្វ - ហូ សត្តាយំ, ឧលោ, បស្ស ពោ. សម្មា ពហតិ វឌ្ឍតីតិ សម្ពហុលំ, សំបុព្វ - ពហ វុឌ្ឍិយំ, ឧលោ.