សម្មជ្ជនី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(វត្ថុ) ជាគ្រឿងបោស (អំបោស ដូច សោធនិ); វិ. សម្មជ្ជតិ ឯតាយាតិ>សម្មជ្ជនី ។ -សទ្ទ បុំ. សូរនៃអំបោស ។ -ប្បហារ បុំ. កិ.ប្រហារដោយអំបោស ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(វត្ថុ) ជាគ្រឿងបោស (អំបោស); វិ. សម្មជ្ជតិ ឯតាយាតិ>សម្មជ្ជនី ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សម្មជ្ជតិ ឯតាយាតិ សម្មជ្ជនី, សំបុព្វ - មជ្ជ សុទ្ធិយំ, យុ, ថិយំ ឦ, វគ្គន្តត្តំ.