សម្មាបណិហិត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ដែលបុគ្គលតាំងទុកហើយដោយប្រពៃ, ដែលបុគ្គលតម្កល់ទុកត្រូវហើយ ។ បណិហិត<ប+និ+ធា+ឥ-អា.+ត, ន>ណ, ធ>ហ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ដែលបុគ្គលតាំងទុកហើយដោយប្រពៃ, ដែលបុគ្គលតម្កល់ទុកត្រូវហើយ ។ បណិហិត<ប+និ+ធា+ឥ_អា.+ត, ន>ណ, ធ>ហ ។
ដែលបុគ្គលតាំងទុកហើយដោយប្រពៃ, ដែលបុគ្គលតម្កល់ទុកត្រូវហើយ ។ បណិហិត<ប+និ+ធា+ឥ-អា.+ត, ន>ណ, ធ>ហ ។
ដែលបុគ្គលតាំងទុកហើយដោយប្រពៃ, ដែលបុគ្គលតម្កល់ទុកត្រូវហើយ ។ បណិហិត<ប+និ+ធា+ឥ_អា.+ត, ន>ណ, ធ>ហ ។