សល្ល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កូនសរ (ដូច កណ្ឌ), ដែកស្រួច (ដូច សង្កុ), ឈើមានបន្លា (ដូច មទន), ស្លាក (ខ្នាច់) (ដូច សលាកា), សត្វប្រមា (ដូច សល្លក) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សត្តំ សរតិ ហិំសតីតិ សល្លោ, សរ ហិំសាយំ, លោ, រស្ស លោ. សលតិ គច្ឆតីតិ សល្លោ មទនោ សង្កុ, សទ្ទោយំ បុន្នបុង្សកេ, សល គមនេ, លោ. សល្លតីតិ សល្លោ, សល្ល អាសុគតិយំ, អ. អត្តនោ សរីរជាតេន សល្លេន សុនខំ សលតិ ហិំសតីតិ វា សល្លោ សល្លកោ, សល ហិំសាយំ, លោ, កោ. សលតិ អាសុំ គច្ឆតីតិ សល្លំ សល្យំ, សល គតិម្ហិ, លយបច្ចយា. សត្តានំ សរីរេ សលតិ បវីសតីតិ សល្លំ សល្យំ, សល គតិយំ, លោ, យោ. សត្តានំ ជីវិតំ សលយតិ កម្បេតិ វិទ្ធំសេតីតិ សលលំ សលយំ, សល ចលនេ, លោ, យោ.