សស្ស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សន្ទូង (ដូច កិដ្ឋំ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សំទូង; វិ. សសន្តិជីវន្តិ ឯតេនាតិ>សស្សំ ។ -បរិបាកសមយ បុំ. សម័យជាទីចាស់ជុំវិញនៃសំទូង ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សំទូង; វិ. សសន្តិ ជីវន្តិ ឯតេនាតិ>សស្សំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សត្តា សសន្តិ ជីវន្តិ ឯតេនាតិ សស្សំ កលមាទិ, សស បាណនេ, សសាសវសវិសហនវនមនានកមា សោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន សោ. សេ ខេត្តេ សេតិ រុហតីតិ សស្សំ, សសទ្ទូបបទ - សិ រុហនេ, អ, ទ្វិត្តំ.